Bebeto był jednym z bohaterów mistrzostw świata w 1994 roku i jedną z największych gwiazd Deportivo. Brazylijczyk zdobył z reprezentacją najważniejsze trofeum, a w Hiszpanii zapisał się w historii klubu 102 golami. Dziś niepokoi go, że brazylijski futbol traci swoją tożsamość.
Od triumfu w Copa América do mistrzostwa świata
José Roberto Gama de Oliveira, znany jako Bebeto, należał do najjaśniejszych postaci mistrzostw świata w 1994 roku. Brazylijczyk zdobył wtedy z reprezentacją tytuł, choć jego kariera była naznaczona sukcesami także wcześniej. W 1989 roku pomógł Brazylii wygrać Copa América, kończąc 40-letnie oczekiwanie kraju na triumf w tych rozgrywkach. Z sześcioma golami został ich królem strzelców.
W reprezentacji stworzył wyjątkowy duet z Romário. Poza boiskiem piłkarzy wiele różniło: Bebeto był skromnym, rodzinnym człowiekiem, a Romário otwarcie podkreślał swój niezależny charakter. Na murawie doskonale się jednak rozumieli. Podczas mundialu w 1994 roku Bebeto zdobył trzy bramki i zanotował dwie asysty, a Romário zakończył turniej z pięcioma golami i trzema asystami.
Najbardziej pamiętną sceną z udziałem Bebeto był jego gest kołysania dziecka po golu przeciwko Holandii. Do celebracji szybko dołączyli Romário i Mazinho. „Minęło tyle lat, a kiedy ludzie mnie widzą, od razu wykonują ten gest. Cieszę się, że w ten sposób oddałem hołd żonie i synowi. Rodzina jest dla mnie podstawą wszystkiego” – wspominał Brazylijczyk.
Przed ćwierćfinałem z Holandią Bebeto modlił się, by dostać szansę na zdobycie bramki dla swojej rodziny. Gdy ją wykorzystał, jego celebracja stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych obrazów tamtego mundialu. „Zawsze byłem szczupły, ale kiedy zakładałem koszulkę reprezentacji Brazylii, czułem się większy. To bardzo silne uczucie” – mówił.
Gwiazda Deportivo i sukcesy w Hiszpanii
W wieku 28 lat Bebeto opuścił Brazylię i przeniósł się z Vasco da Gama do Deportivo. Transfer kosztował około 1,5 miliona euro. Klub z A Coruña nie należał wówczas do hiszpańskiej czołówki, ale Brazylijczyk pomógł mu stać się jedną z najważniejszych drużyn w kraju. Jego technika, spryt i świetne wyczucie gry sprawiały, że potrafił rywalizować z silniejszymi fizycznie przeciwnikami.
Deportivo dwukrotnie kończyło ligę na drugim miejscu, a raz zajęło trzecią lokatę. W sezonie 1993/94 zespół zdobył tyle samo punktów co Barcelona, ale o mistrzostwie Katalończyków przesądził bilans bezpośrednich spotkań. W tym samym okresie Romário występował w Barcelonie, co dodatkowo podsycało rywalizację między drużynami i ich napastnikami.
Bebeto strzelił dla Deportivo 102 gole i zdobył z klubem Puchar oraz Superpuchar Hiszpanii. W jednym z sezonów, mając 32 lata, trafił do siatki 32 razy. Z zespołem dotarł również do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie Deportivo odpadło z późniejszym triumfatorem, Paris Saint-Germain. Szczególne miejsce w jego wspomnieniach zajmował trener Arsenio Iglesias, którego uważał za osobę wspierającą go niczym ojciec.
Riazor stał się dla Bebeto domem, a kibice regularnie skandowali jego nazwisko. Brazylijczyk wspominał, że sukces był zasługą całego zespołu i wsparcia fanów. W Hiszpanii zapamiętano również jego cztery gole zdobyte w meczu z Albacete między 83. a 89. minutą. W spotkaniu przeciwko Realowi Madryt strzelił łącznie siedem bramek, a Barcelonie zdobył cztery.
Niepokój o przyszłość brazylijskiego futbolu
Bebeto z niepokojem obserwuje zmiany zachodzące w brazylijskim futbolu. Jego zdaniem kraj traci elementy, które przez lata wyróżniały tamtejszych piłkarzy. „Technika, umiejętności, jakość. W Brazylii tracimy część tych rzeczy. Dlatego zawsze powtarzam, że nie możemy utracić naszej tożsamości” – powiedział.
Według byłego napastnika problemem jest między innymi zbyt wczesny wyjazd młodych zawodników z kraju. „Dziś brazylijski piłkarz w wieku 16 czy 17 lat opuszcza ojczyznę. W rezultacie tracimy tożsamość, o której mówiłem” – stwierdził. Bebeto sam wyjechał do Europy dopiero w wieku 28 lat i uważa, że późniejszy transfer nie przeszkodził mu w rozwoju kariery.
Trudne wspomnienia z Meksyku
W 1999 roku Bebeto trafił do meksykańskiego Toros Neza. W późniejszych latach ujawnił, że spotkał się z groźbami ze strony ówczesnego szefa klubu Juana Antonia Hernándeza, gdy stanął w obronie kolegów, którzy przez cztery miesiące nie otrzymywali pensji. Piłkarz musiał zadbać o bezpieczeństwo swojej rodziny.
Podczas podróży autostradą Calzada de Zaragoza doszło do próby napadu. Argentyński napastnik Germán Arangio zauważył, że uzbrojony mężczyzna chce rozbić szybę samochodu Bebeto. Wybiegł z auta i krzyknął: „To Bebeto!”. Napastnik zrezygnował z ataku, a Brazylijczyk uznał później kolegę za swojego bohatera.
Pobyt w Toros Neza nie przyniósł wielu zwycięstw: z ośmiu spotkań drużyna wygrała tylko jedno, a pięć przegrała. Bebeto zdobył jednak dwie bramki i zaliczył dwie asysty. Mimo trudnych doświadczeń zapamiętano go w Meksyku także jako człowieka, który zyskał sympatię otoczenia.
L E N D A S na @LaLiga. @bebeto7 no @RCDeportivo e @RomarioOnze no @FCBarcelona. #LaLiga #Barcelona #FCBarcelona #Deportivo #LaCoruna #romario #bebeto #tetra https://t.co/Pqga6bGjkQ
– Futebol Verdade (@FutebolVerdad) August 8, 2020
